Na swoich stronach spółka Gremi Media SA wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach prawidłowego świadczenia usług, odpowiedniego dostosowania serwisów do preferencji jego użytkowników, statystycznych oraz reklamowych. Korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza wyrażenie zgody na użycie plików cookies w pamięci urządzenia. Aby dowiedzieć się więcej o naszej polityce prywatności kliknij TU.

Jesteś na: Strona główna / Blogi

Blogi Felietony Krzysztofa Rożko w Parkiecie

Rok: Miesiąc

MiFID II – największa rewolucja na rynku funduszy inwestycyjnych w Polsce? cz. 2

4 lutego 2017, 09:01

Komisja Europejska poddała analizie skutki obowiązywania MiFID na rynkach finansowych, gdzie przyjęto najbardziej rygorystyczne wymogi dotyczące przyjmowania i przekazywania zachęt.

Spośród wskazanych (1 lutego na łamach Parkiet.com) części kryteriów, których spełnienie warunkuje dopuszczalność przekazania tzw. zachęt, najwięcej wątpliwości pozostawia przesłanka dotycząca poprawy jakości odpowiedniej usługi świadczonej klientowi.

Kryterium to zostało poddane analizie przez Komisję Europejską („KE”)[1], na podstawie w oparciu o wnioski ESMA zawarte w dokumencie ESMA’s Technical Advice)[2]. Komisja Europejska zbadała dwa warianty dotyczące kryterium poprawy jakości:

1) restryktywne (zanegowane przez KE), w którym zachęty otrzymywane przez firmę w związku ze świadczeniem usługi nie mogłyby dotyczyć tych usług, które mają zasadnicze znaczenie dla tej firmy w jej normalnej aktywności gospodarczej;

2) alternatywne, zgodne z rekomendacją ESMA (zaakceptowane przez KE), w przypadku którego przy ocenie uwzględnia się aspekt proporcjonalności otrzymanej zachęty i uzasadnienia dla jej przekazania w postaci zaoferowania klientowi lepszego poziomu usługi.

pod względem osiągniętych rezultatów, wypływu na efektywność usługi, czy na zwiększenia przejrzystości z punktu widzenia klienta.

KE oceniła, że dwie największe wady podejścia restryktywnego to: niekorzystne dla klientów i niezamierzone przez regulatora ograniczenie dostępu do produktów i usług, w tym z uwagi na negatywny wpływ na korzystanie przez dystrybutorów z otwartej architektury produktowej oraz znaczący wpływ na spadek przychów firm inwestycyjnych. Największą zaletę drugiego rozwiązania stanowi natomiast możliwość utrzymania zachęty dla stosowania otwartej architektury produktowej, dostępu do usług oraz dostępu do oferty produktów oferowanych bez udziału usługi doradztwa inwestycyjnego. KE poddała analizie skutki obowiązywania MiFID na rynkach finansowych, gdzie przyjęto najbardziej rygorystyczne wymogi dotyczące przyjmowania i przekazywania  zachęt (Wielka Brytania, Holandia, Niemcy, Szwecja).

Zatem, zdaniem KE, utrzymanie przekazywania zachęt na podstawie art. 27 ust. 9 dyrektywy MiFID II, przy spełnieniu ww. warunków leży w interesie klientów z uwagi na możliwość zaoferowania im zróżnicowanej oferty produktów różnych dostawców, przy jednoczesnym zagwarantowaniu dostępu do pełnej informacji odnośnie wysokości lub sposobu obliczania pobieranych opłat.

Biorąc pod uwagę rozwiązania przyjęte w Polsce w ramach implementacji MiFID I, trudno oczekiwać, że aktualnie polski ustawodawca zdecyduje się skorzystać z opcjonalnego katalogu wyłączeń podmiotowych z reżimu MiFID II odnośnie do podmiotów pośredniczących w zakresie przyjmowania i przekazywania zleceń na zbywalne papiery wartościowe i jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania (art. 3 ust. 1 lit. b dyrektywy MiFID II), z drugiej strony całkowity zakaz dzielenia się przez TFI z dystrybutorami wynagrodzeniem z tytułu zarządzania, w tym poprzez dywidendę wypłacaną akcjonariuszowi TFI będącego dystrybutorem produktów TFI, wydaje się rozwiązaniem daleko bardziej restrykcyjnym niż oczekuje tego prawodawca unijny, i nie koresponduje z wnioskami płynącymi z analiz Komisji Europejskiej.

Opierając się na oczekiwaniach skutków MiFID II formułowanych w dokumentach Komisji Europejskiej, można wskazać że standardy wprowadzane na mocy pakietu regulacji MiFID II powinny przyczynić się do podniesienia poziomu ochrony inwestorów, w tym z uwagi na zapewnienie im szerszego dostępu do informacji dotyczących zasad wynagradzania podmiotów pośredniczących w procesie dystrybucji produktów TFI, ale również, ze względu na podyktowaną względami utrzymania możliwości partycypowania przez dystrybutora w wynagrodzeniu otrzymywanym od TFI, konieczność zaoferowania klientom przez dystrybutorów wyższego poziomu (lub dodatkowych) usług.

Panuje powszechne przekonanie, że stawki wynagrodzeń za zarządzanie funduszami inwestycyjnymi w Polsce są wysokie w porównaniu do innych rynków, i bezspornie branża krajowych zarządzających funduszami inwestycyjnymi i dystrybutorów powinna autonomicznie wypracować narzędzia w celu efektowanego obniżenia pośrednich kosztów obciążających inwestorów.

[1] Zob. Commission Staff Working Document Impact Assessment (SWD(2016) 157 final) http://ec.europa.eu/smart-regulation/impact/ia_carried_out/docs/ia_2016/swd_2016_0157_en.pdf

[2] https://www.esma.europa.eu/sites/default/files/library/2015/11/2014-1569_final_report_-_esmas_technical_advice_to_the_commission_on_mifid_ii_and_mifir.pdf

brak komentarzy »

Brak komentarzy.

Zostaw komentarz